عرشیا جان،
دنیا با تو
رفیق‌تره.

عرشیا حسینی‌پور اصل عزیزم،

این صفحه رو ساختم چون بعضی حرف‌ها ارزش این رو دارن که یه جای مخصوص داشته باشن. حرف من هم خیلی ساده‌ست: خیلی دوستت دارم.

نه لازم بود مناسبت خاصی باشه، نه اتفاق عجیبی بیفته. خودِ بودنت، خودِ اینکه رفیق منی، دلیل کافی بود. تو برای من یه رفیق عالی هستی؛ از اون آدم‌هایی که آدم از داشتنشون ته دلش خوشحاله.

می‌خوام بدونی رفاقتت برام ارزشمنده. تو لازم نیست هر روز بهترین حالت باشی تا برای من عزیز بمونی؛ تو روزهای خوب و روزهای سخت، برای من همون عرشیای دوست‌داشتنی هستی.

اگه یه روز یادت رفت چقدر عزیزی،
برگرد اینجا و دوباره بخون:
من خیلی خوشحالم که رفیقی مثل تو دارم.